پس از مطالعه، در صورت مفید بودن، این متن را برای دیگران نیز ارسال نمایید تا آنها نیز از مطالعه مفید آن بهرهمند شوند.
ریاست محترم دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان …
با سلام و احترام
اینجانب … به استحضار میرسانم:
در پرونده کلاسه … مطروحه در شعبه … دادگاه …، مشتکیعنه آقای/خانم … در مقام شهادت، مطالبی را در خصوص موضوع دعوا بیان نموده که برخلاف واقع و مغایر با مستندات و مدارک موجود است.
نامبرده در جلسه رسیدگی مورخ … اظهار داشته است که …؛ در حالی که مطابق مدارک و مستندات پیوست، از جمله …، ادعای مطرحشده اساساً صحت نداشته و مشتکیعنه نیز با علم و آگاهی از خلاف واقع بودن موضوع، اقدام به بیان مطالب مذکور نموده است.
با توجه به اینکه اظهارات خلاف واقع نامبرده در جریان رسیدگی قضایی مطرح شده و قابلیت تأثیرگذاری بر روند دادرسی و حقوق اینجانب را داشته است، رفتار ارتکابی واجد وصف کیفری موضوع ماده ۶۵۰ قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات) است.
لذا با استناد به ماده مذکور و سایر مقررات قانونی مرتبط، تقاضای تعقیب کیفری مشتکیعنه، انجام تحقیقات لازم، بررسی صورتجلسه شهادت و استماع اظهارات مطلعان و شهود و در نهایت صدور تصمیم قانونی مورد استدعاست.
کاربر گرامی، در صورت نیاز به مشاوره حقوقی کلیک نمایید.
دلایل و منضمات:
۱. تصویر صورتجلسه شهادت در پرونده اصلی
۲. تصویر مدارک و مستندات دال بر خلاف واقع بودن اظهارات
۳. اسناد، مکاتبات و پیامهای مرتبط
۴. سایر ادله و مستندات قانونی
با احترام
نام و نام خانوادگی
امضا
شهادت دروغ چیست؟
شهادت یکی از مهمترین ادله اثبات دعوا در نظام حقوقی ایران است و در بسیاری از پروندههای حقوقی و کیفری میتواند در شکلگیری علم قاضی و صدور رأی مؤثر باشد. به همین دلیل، قانونگذار برای جلوگیری از انحراف روند رسیدگی و تضییع حقوق اشخاص، شهادت خلاف واقع را جرمانگاری کرده است.
شهادت دروغ یا شهادت کذب زمانی محقق میشود که شخصی در مقام شهادت نزد مرجع قضایی، برخلاف واقع مطالبی را بیان کند. برای مثال، فردی در دادگاه ادعا کند که وقوع یک معامله، حضور متهم در محل جرم یا پرداخت وجهی را مشاهده کرده است، در حالی که از حقیقت موضوع آگاهی ندارد یا میداند اظهاراتش خلاف واقع است.
البته هر اظهارنظر نادرست یا اشتباه در دادگاه الزاماً شهادت دروغ محسوب نمیشود. برای تحقق این جرم باید شرایط قانونی آن وجود داشته باشد و میان شهادت و اظهارات عادی اشخاص تفاوت قائل شد.
شبکه های اجتماعی ژیوار
|
مستندات قانونی جرم شهادت دروغ
مهمترین مستند قانونی جرم شهادت دروغ، ماده ۶۵۰ قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات) است. مطابق این ماده:
«هر کس در دادگاه نزد مقامات رسمی شهادت دروغ بدهد، به سه ماه و یک روز تا دو سال حبس یا به جزای نقدی از هشتاد و دو میلیون و پانصد هزار تا سیصد و سی میلیون ریال محکوم خواهد شد.»
بنابراین، قانونگذار برای شهادت دروغ مجازات تعیین کرده و هدف از این حکم، حمایت از اعتبار ادله قضایی و جلوگیری از صدور آرای مبتنی بر اطلاعات خلاف واقع است.
نکته مهم آن است که تحقق جرم موضوع ماده ۶۵۰، اصولاً مستلزم ادای شهادت نزد دادگاه است. بنابراین، صرف بیان مطالب خلاف واقع در خارج از دادگاه یا ارائه اظهارات نادرست در هر مرجع اداری را نمیتوان بدون بررسی شرایط قانونی، مشمول این ماده دانست.
شرایط تحقق جرم شهادت دروغ
برای اینکه بتوان شخصی را به ارتکاب جرم شهادت دروغ متهم کرد، باید عناصر قانونی، مادی و روانی جرم بررسی شود.
۱. ادای شهادت نزد مرجع قضایی
اظهارات باید در مقام شهادت و نزد دادگاه بیان شده باشد. صرف اینکه شخصی در یک گفتوگوی خصوصی یا خارج از فرایند قضایی مطلب نادرستی مطرح کند، بهتنهایی برای تحقق جرم موضوع ماده ۶۵۰ کافی نیست.
۲. خلاف واقع بودن اظهارات
باید مشخص شود که مطالب بیانشده با واقعیت مطابقت ندارند. برای مثال، شاهد مدعی مشاهده یک حادثه باشد، در حالی که اسناد، تصاویر دوربین مداربسته یا سایر دلایل معتبر نشان دهد اساساً در محل حادثه حضور نداشته است.
۳. عمد و آگاهی
شهادت دروغ باید با علم و عمد صورت گرفته باشد. اگر شاهد بر اساس برداشت اشتباه، فراموشی، خطای حافظه یا اشتباه در تشخیص موضوع مطلبی را بیان کند، صرف نادرست بودن گفته او برای محکومیت کیفری کافی نیست.
۴. رعایت شرایط قانونی شهادت
باید مشخص شود شخص در چه جایگاهی و با چه عنوانی اظهارات خود را بیان کرده است. شهادت قانونی با اظهارنظر کارشناسی، اطلاعرسانی، گزارش یا دفاعیات یکی از طرفین دعوا تفاوت دارد و هرکدام آثار حقوقی خاص خود را دارند.
مجازات شهادت دروغ
مطابق ماده ۶۵۰ قانون مجازات اسلامی، مرتکب به حبس از سه ماه و یک روز تا دو سال یا جزای نقدی مقرر در متن قانون محکوم میشود.
با این حال، در تعیین مجازات باید مقررات مربوط به تعدیل مبالغ جزای نقدی و قوانین لازمالاجرا در زمان ارتکاب جرم نیز مورد توجه قرار گیرد.
همچنین اگر شهادت دروغ با جرایم دیگری مانند افترا، جعل یا تبانی برای ارتکاب جرم همراه باشد، امکان بررسی مسئولیت کیفری مرتکب از جهت عناوین مجرمانه دیگر نیز وجود دارد؛ البته تحقق هر عنوان مجرمانه نیازمند احراز جداگانه شرایط قانونی آن است.
نکته دیگر اینکه اگر شهادت دروغ منجر به صدور حکم قطعی شود، این موضوع میتواند در شرایط مقرر قانونی از جهات درخواست اعاده دادرسی کیفری یا پیگیری طرق قانونی اعتراض به رأی باشد. صرف طرح شکایت از شاهد، بهخودیخود موجب توقف اجرای حکم یا بیاعتباری رأی صادرشده نیست.
نحوه اثبات شهادت دروغ
یکی از مهمترین چالشهای پروندههای مربوط به شهادت دروغ، اثبات عمدی بودن اظهارات خلاف واقع است. شاکی باید بتواند نشان دهد که شهادت ارائهشده نهتنها نادرست، بلکه آگاهانه و عامدانه بوده است.
از جمله دلایلی که ممکن است در اثبات موضوع مؤثر باشند عبارتاند از:
– تصاویر دوربینهای مداربسته و فیلمهای مربوط به زمان حادثه؛
– اسناد و مدارک رسمی و معتبر؛
– پیامکها، مکاتبات و پیامهای الکترونیکی مرتبط با موضوع؛
– شهادت سایر اشخاص و تعارض اظهارات شهود؛
– گزارشهای کارشناسی و تحقیقات قضایی؛
– اقرار شخص به خلاف واقع بودن اظهارات خود.
البته تعارض میان اظهارات دو شاهد یا تغییر گفتههای یک شاهد، بهتنهایی اثباتکننده جرم شهادت دروغ نیست. مرجع قضایی باید مجموعه قرائن و مدارک را بررسی کند و به این نتیجه برسد که شخص آگاهانه حقیقت را برخلاف واقع بیان کرده است.
نحوه شکایت از شاهد دروغگو
شخصی که معتقد است در یک پرونده قضایی علیه او شهادت دروغ داده شده است، میتواند با تنظیم شکواییه و ارائه مستندات، موضوع را از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی پیگیری کند.
در شکواییه باید مشخصات شاهد، شعبه و پروندهای که شهادت در آن ارائه شده، تاریخ ادای شهادت، بخشهای خلاف واقع اظهارات و دلایل اثبات ادعا بهصورت روشن ذکر شود.
پس از ثبت شکایت، پرونده مطابق مقررات در دادسرای صالح مورد رسیدگی قرار میگیرد و در صورت احراز شرایط قانونی، تصمیم مقتضی اتخاذ خواهد شد.
تفاوت شهادت دروغ با شهادت غیرقابل استناد
یکی از اشتباهات رایج در دعاوی، یکسان دانستن شهادت دروغ با شهادتی است که شرایط قانونی پذیرش را ندارد.
برای مثال، ممکن است شخصی به دلیل نداشتن یکی از شرایط قانونی شاهد، نتواند شهادت معتبر ارائه کند. در چنین وضعیتی، شهادت او ممکن است از نظر اثباتی فاقد اعتبار باشد، اما این موضوع لزوماً به معنای ارتکاب جرم شهادت دروغ نیست.
همچنین ممکن است دادگاه به دلیل تعارض شهادت با سایر دلایل، آن را نپذیرد. عدم پذیرش شهادت نیز بهتنهایی موجب مسئولیت کیفری شاهد نخواهد بود.
جمعبندی
شهادت دروغ از جمله جرایمی است که مستقیماً با سلامت دادرسی و اعتبار تصمیمات قضایی ارتباط دارد. مطابق ماده ۶۵۰ قانون مجازات اسلامی، ادای شهادت آگاهانه و عامدانه برخلاف واقع نزد دادگاه، جرم محسوب میشود و مرتکب با مجازات قانونی مواجه خواهد شد.
با این وجود، صرف صدور رأی برخلاف انتظار یکی از طرفین یا وجود اختلاف میان اظهارات شهود، برای طرح اتهام شهادت دروغ کافی نیست. شاکی باید خلاف واقع بودن اظهارات و عمدی بودن رفتار شاهد را با دلایل قابل قبول اثبات کند. از سوی دیگر، در صورتی که شهادت دروغ مبنای صدور رأی قرار گرفته باشد، بررسی راههای قانونی اعتراض به رأی نیز اهمیت ویژهای دارد.
تهیه شده در گروه حقوقی اساک تنظیم کننده ایلیا ساری
از طریق دکمه زیر میتوانید لینک صفحه را اشتراک گذاری کنید.


بدون دیدگاه